خستگی هایم را تاب می آورد،بداخلاقی ها و غر زدن هایم را

وجودش آرامم میکند

خدا کمکم کند من هم بتوانم در خستگی هایش صبور باشم و مهربان

امان از این شانس که هیچوقت در خانه مان را نمیزند

یک روزی انتقامم را میگیرم

نتوانیم کسی باشیم که میخواهیم خیلی ناراحت کننده است

نتوانیم کسی را که میخواهیم داشته باشیم هم ناراحت کننده است

زمانی که کسی را که میخواهیم داریم، ولی نمیتوانیم همانی باشیم که میخواهد خیلی خیلی دردآور است

یکی از دقیقه نودی ترین مخلوقات خدا هستم

هفته بعد امتحان دارم، برنامه چیدم که از امروز شروع کنم، یک صفحه! فقط یک صفحه خواندم و همینطور بی کار و بی هدف در خانه میچرخم ولی نمیخوانم

آخر میماند شب امتحان و بیچاره میشوم! بعد از این همه سال باز هم همین کارها را میکنم!

واقعا چرا نمیتوان یک هفته زودتر درس خواند؟ مگر دست خودمان نیست؟!

آخرین روز های بیست و چهارسالگی را سپری میکنم
موهایم کم پشت شده
چاق شدم
چشم هایم ضعیفتر شدند
با تمام اینها همه اصرار دارند که اصلا بهت نمی آید ۲۴ سالت باشد ، پُرِ پر ۲۰! خدایا این دیگر چه مدلی است! این ویژگی های من کجایش به بیست ساله ها میخورد!

خلاصه که دلم نمیخواهد این روزها بگذرند و ۲۵ ساله شوم ، به نظر زیادی بزرگ شده ام!

خواهر هنرمند داشتن خیلی کِیف میدهد خانه کوچکمان همیشه پر برگه های مرموز است و بوی رنگ می آید، گاهی جا برای غذا خوردن روی میز ناهار خوری نداریم، بعضی صبح ها همه استرس جمع آوری کارهای شب گذشته را داریم ، در کاور بگذاریمشان تا به مدرسه ببرد، گاهی صبح ها با سشوار می افتم به جان کارهایش تا خشکشان کنم که ببرد این روزها چشم هایش باز نمیشود انقدر که نخوابیده، حجم کارهایش زیاد شده، صبح ها مثل زامبی راه میرود همه این ها را میتوان تحمل کرد، حتی گاهی هیجان انگیز هستند،فقط نمیتوانم دبیرهایشان را درک کنم، یاد دوران مدرسه خودم می افتم و خدا را صد هزار مرتبه شکر میکنم محصل نیستم! بدون شک معلم خوب و مهربان هم وجود دارد ولی بی نهایت در اقلیت هستند! دوست ندارم گله کنم ولی کاش آدم ها را با خودشان بسنجیم،درس مسابقه نیست، کاش در نظر بگیریم که این سبک فعالیت ها تحت تاثیر سلیقه هستند ، کاش سلیقه مان را به کسی تحمیل نکنیم، تلاش را ببینیم

یک حس هایی هستند از وجودم خارج نمیشوند

هرچه سعی میکنم به روی خودم نیاورم ولی باز هم از دیدنش عصبی میشوم، باخودم مقایسه میکنم ، حتی در مواردی حسادت میکنم! همه این ها بی پایه است! انگار جای من را گرفته! جایِ خیالیِ من

نباید بگذاریم خیالات بی اساس پلیدمان کند، فکرهای بد نکنیم

محل کارم

هیاهوی خرید هدیه برای من است

طوری که من نفهمم!

خدارا شکر همکارانم مهربانند، صمیمی و خوب، حتی بدون کادو!

خوشحالم(چون فهمیدم دوستم دارند) ناراحتم(چون باز هم سوپرایز نمیشوم)

تعمیم دادن یک رفتار انسان در لحظه ، به تمام لحظات زندگیش بی انصافیست!

تعمیم دادن بی انصافیست

مواظب قلب یکدیگر باشیم

قرعه کشی را بردم

در مسیر دانشگاه خبر برنده شدنم را رئیس جان داد، در همان مسیر هم تصمیم گرفتم گوشی جان را ارتقا دهم

گاهی آدم یک حالی هست که هیچ چیزی نمی چسبد

چقدر این هوا را دوست دارم

چطور دلتان می آید بگویید پاییز خوب نیست

چند روز است دلشوره دارم

کاملا بی دلیل

از خواب که بیدار میشوم نگرانم تا آخر شب

خیلی بد است، آرامشم کم شده، نگران هیچی هستم!

زحمت پایان نامه را انداختم گردن یک نفر دیگر

از معدود خلاف هایی است که بسیار بابتش خشنودم

وقتی برایم مقاله میفرستد و متن مقاله را میبینم ، ایمان می آورم که تصمیمم درست بوده